Επίμονος Δον Κιχώτης

Μετάβαση στα σχόλια

(Είπα να μου κάνω ποδαρικό μ’ ένα ποιηματάκι…)

Την καρδιά μου μπάλωσα
στα μισά του δρόμου.
Το κουτσό πετάλωσα
γέρικο άλογό μου.
Της στολής μου γυάλισα
τα χρυσά κουμπιά
και στητός καβάλησα
σας αφήνω γεια.

Και τρέχω να προλάβω τον καιρό
μη φύγει και μ’ αφήσει μοναχό
και με ξεχάσει.
Και τρέχω να προλάβω τη ζωή
μη φύγει, όπως τρέχει βιαστική
και προσπεράσει.

Το σπαθί μου φόρεσα
και ψηλό κασκέτο,
όσα δεν τα μπόρεσα
θα τα κάνω φέτο.
Τις χαρές που πέρασαν
τρέχω να τις βρω,
πίκρες που με γέρασαν
πίσω μου ξεχνώ.

Και τρέχω να προλάβω τον καιρό
μη φύγει και μ’ αφήσει μοναχό
και με ξεχάσει.
Και τρέχω να προλάβω τη ζωή
μη φύγει, όπως τρέχει βιαστική
και προσπεράσει.

2 σχόλια

Filed under ΛογοΤΕΧΝΗματα, Μικρόκοσμος