Monthly Archives: Οκτώβριος 2006

Oταν ο Lecanes Chimenes επιστολογραφεί…

Τον Σεπτέμβρη του 1993 ο αυτοκράτορας της Ιαπωνίας Ακιχίτο έκανε επίσημη επίσκεψη στο Βέλγιο. Η γνωστή εφημερίδα Le Soir φιλοξένησε στη σελίδα αλληλογραφίας δυο επιστολές γραμμένες από γιαπωνέζους που κατοικούν στις Βρυξέλλες με θερμές ευχαριστίες για την υποδοχή που επιφύλαξαν οι αρχές στον υψηλό επισκέπτη. Ο πρώτος επιστολογράφος, ο SSO’ TUTTA ‘N TAJO, έγραφε ότι «για μας τους «γιαπωνέζους του Βελγίου» η επίσκεψη του αυτοκράτορα υπήρξε μια ευκαιρία να γίνουμε περισσότερο γνωστοί σε μια χώρα τόσο μακρινή κι αλλιώτικη απ’ τη δική μας, στην οποία όμως αισθανόμαστε σα στο σπίτι μας». Πρόσθετε μάλιστα και μια εθνική παροιμία απ’ τον ιαπωνικό βορρά: Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Διαβάζω, Εφήμερες απο-τυπώσεις, Κοινωνία

Υπέρ ψευδωνύμων λόγος (1)

Έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια από την δημοσίευση του κειμένου αυτού από την ομάδα του «ιού» (Ελευθεροτυπία, 26/2/1995). O τίτλος του κειμένου είναι «Απόκριες στο ληξιαρχείο» και έχει σαν υπέρτιτλο «ψευδώνυμα για όλες τις δουλειές». Ίσως μετά από 50-100 χρόνια κάποιος άλλος «ιός» σε κάποιο ηλεκτρονικό (το πιθανώτερο) έντυπο ασχοληθεί ιστορικά με την μελέτη των ψευδωνύμων στα blog.

Το ψευδώνυμό μας είναι η ψυχή μας


Οταν στις 8 Μαρτίου 1887 κυκλοφορούσε για πρώτη φορά η «Εφημερίς των Κυριών», οι περισσότεροι θεώρησαν ότι πίσω από το όνομα Εύα Πρενάρ που εμφανιζόταν ως διευθύντρια του εντύπου κρυβόταν κάποιος άντρας. Ούτε που τους πέρασε από το μυαλό ότι βρίσκονταν μπροστά στον αναγραμματισμό του ονόματος της Καλλιρρόης Παρρέν, η οποία δοκίμαζε τότε τις αντοχές της αθηναϊκής κοινωνίας στις ιδέες της χειραφέτησης των γυναικών. Η ταυτότητα της Κ. Παρρέν αποκαλύφθηκε στο επόμενο τεύχος, ωστόσο ακόμη κάποιοι απρόσεκτοι μιλούν για τη σκοτεινή πρώτη διευθύντρια του περίφημου περιοδικού. Πολλά χρόνια αργότερα, ένας λόγιος αποφάσιζε να εγκαταλείψει το … μισό του ψευδώνυμο που δεν το σήκωναν πια οι καιροί: Ηταν Δεκέμβρης του 1944, όταν ο Ολμος Περάνθης (κατά κόσμον Μιχαήλ Παπαδόπουλος) ανακοίνωνε με επιστολή του στη «Νέα Εστία» ότι στο εξής θα υπογράφει ως Μιχ. Περάνθης, «πειθήνιος στη διαταγή για την παράδοση των κάθε είδους όπλων», καθώς «στη μνήμη των Αθηναίων ο όλμος συνδέθηκε άρρηκτα με εικόνες φρίκης και ερειπίων». Συνέχεια

5 Σχόλια

Filed under Διαβάζω, Εφήμερες απο-τυπώσεις

Στην Κατοχή ήμουν Γερμανοτσολιάς.Στην Χούντα ήμουν στα έξω-και-στα-μέσα

Εσείς οι λίγοι φίλοι που περνάτε περιστασιακά από το «δωμάτιο πανικού» πιθανώτατα θα έχετε προσέξει ένα προεκλογικό στιχούργημα, που ανέβηκε εδώ στις 22 Σεπτεμβρίου. Μέχρι τώρα όλα τα στιχουργικά μου ατοπήματα έχουν εισπράξει γενικά επιεικείς και ευγενικούς χαρακτηρισμούς με σχόλια και email.
Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι το «προς υποψήφιον» θα γινόταν αφορμή για να δεχτώ μια περίεργη επίθεση από τον Νο 1 Συνέχεια

15 Σχόλια

Filed under Μπλογκολογείν

Σταυρο-θηρίο

Στο τηλέφωνο ακούω την μητέρα μου συγκινημένη
-Έστειλαν ένα φάκελο στον πατέρα σου
-Τι φάκελο ρε μάνα;
-Θα στον δείξω όταν ανέβεις για να ψηφίσεις.
-Ποιος τον έστειλε;
-Γράφει Τάδε Ταδόπουλος
Φαρμακοποιός
Υποψήφιος νομαρχιακός σύμβουλος
Μ’ ενδιαφέρον για τους ανθρώπους και τον τόπο.

Αυτά είναι γραμμένα πάνω στο φάκελο, στη θέση αποστολέας.
Στη θέση του παραλήπτη, το όνομα του πεθαμένου εδώ και 3 χρόνια πατέρα μου.
Μέσα στο φάκελο τα έντυπα του υποψηφίου, φωτογραφίες και φυσικά σταυρωμένα  ψηφοδέλτια.
Η μητέρα μου το πήρε …ρομαντικά: «αχ ακόμα τον θυμούνται τον πατέρα σου»
Εγώ  πήρα ανάποδες.  Δεν θέλω ούτε γεφύρια να μου χτίσεις,ούτε ποτάμια να μου φέρεις παπάρα υποψήφιε. Έχω την απαίτηση όμως να ξέρεις αν ζει ή αν πέθανε ο άνθρωπος που του ζητάς να σε ψηφίσει. Και ιδίως όταν ζείτε στην ίδια  μικρή επαρχιακή πόλη και δηλώνεις ότι νοιάζεσαι για τους ανθρώπους και τον τόπο σου. Κατάλαβες σταυρο-θηρίο;

3 Σχόλια

Filed under Αφορμές για γκρίνια, Κοινωνία, Μικρόκοσμος

Προθέσεις…

01-mpamichas.jpg

Εν-δια-φέρομαι…
εκ-προσωπώ και εξ-αγγέλω…
συν-οδοιπόροι…
προσ-καλώ…
πρό-θυμος…
ανά-πτυξη…
κατα-νοώ…
μετα-ρρυθμιστής…
παρα-γωγικός…
δια-θέσιμος…
περί-φημος…
αντι-παλεύω…
αμφι-σβητώ
απο-φασισμένος…
υπό-σχομαι…
υπερ-ασπίζω…

Πάντα , πριν τις εκλογές, οι υποψήφιοι έχουν τις καλύτερες προθέσεις.
Μετά τις εκλογές μας τα χαλάνε…

1 σχόλιο

Filed under Εφήμερες απο-τυπώσεις, Κοινωνία, Πολιτικά

Media και Μέντιουμ

Aγγελία 1η:

ΣΟΥΝΕΝΤΙΑΤΑ μεγάλο μέντιουμ της Αφρικής-μεγάλος πνευματικός!
Κατέχω κληρονομικό χάρισμα ενόρασης από την οικογένεια Μαντίγκε όπου ανήκω.
Η οικογένειά μου με έμαθε να βοηθώ τους ανθρώπους.
Η εργασία μου είναι απλή και αποτελεσματική.
Όταν βλέπω κάποιον το αποτέλεσμα είναι εγγυημένο και σίγουρο.
Λύνω κάθε πρόβλημα: ψυχολογικά, ερωτικά, εργασιακά θέματα, πιστωτικά θέματα. Είμαι ειδικός στα προβλήματα ανδρικής ανικανότητας.

Αγγελία 2η :

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ μέντιουμ Σεκούμπα: Αστρολόγος-Μέντιουμ-Μάντης.
Δεν υπάρχει ζωή χωρίς προβλήματα και κανένα πρόβλημα χωρίς λύση…
Ψάχνετε εδώ και πολύ καιρό μια λύση για την ζωή σας;
O Κος Σεκουμπά σας βοηθά να λύσετε κάθε πρόβλημα με εχθρούς, εξετάσεις, δουλειά, εμπόδια, τύχη στoν έρωτα, ανδρική ανικανότητα, προστασία του γάμου.
Ο Κος Σεκουμπά δουλεύει υπεύθυνα, με ταχύτητα και 100% αποτελεσματικότητα. Εγγυημένα αποτελέσματα μέσα σε 48 ώρες. Εργασία και διά αλληλογραφίας.

Οι παραπάνω αγγελίες, όσο γελοίες κι αν ακούγονται, είναι πραγματικές. Η 2η μάλιστα υπάρχει και σήμερα στο site της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ.  Παρόμοιες μπορείτε να βρείτε σε πολλά έντυπα ,σοβαρά ή όχι. Πέρα από το γελοίο του πράγματος όμως, γεννιούνται και κάποια ερωτήματα. Τι συνδυασμό αφέλειας και απελπισίας πρέπει να διαθέτει κάποιος για να προσφεύγει σε κυρίους όπως ο κος Σεκουμπά και ο κύριος Σουνεντιάτα; Γιατί στην εξαπάτηση αφελών και απελπισμένων συμβάλλουν άμεσα με το κύρος τους σοβαρά ΜΜΕ; Έχουν ανάγκη από τα έσοδα τέτοιων ή παρόμοιων μικρών αγγελιών;

4 Σχόλια

Filed under Αφορμές για γκρίνια, Εφήμερες απο-τυπώσεις, Κοινωνία

Περί όνου σκιάς

onos.jpg

Αδικία…
Για τα άγρια ζώα που τελούν υπό εξαφάνιση έχουν γραφεί τόσα και τόσα.
Τόνοι μελάνης ξοδεύτηκαν για τις χελώνες καρέτα-καρέτα.
Σύλλογοι, οργανώσεις κι εθελοντές παλεύουν για την προστασία της φώκιας μονάχους μονάχους.
Για το φτωχό γαϊδουράκι-γαϊδουράκι, που τείνει να εξαφανιστεί από την ελληνική ύπαιθρο, δεν χύθηκε ούτε ένα δάκρυ. Σε λίγο τα παιδιά μας θα ακούνε παροιμίες όπως «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα» ή «δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα» και θα ρωτάνε να μάθουν τι είναι γάιδαρος. Το γαϊδουράκι, το βολικό αυτό και συμπαθές τετράποδο,που μέχρι πριν λίγες δεκαετίες δεν έλειπε από κανένα αγροτικό σπίτι, έχει πια εξαφανιστεί από τα περισσότερα ελληνικά χωριά.

Από την στιγμή που έπαψε να είναι χρήσιμο η τύχη του είναι προδιαγραμμένη.
Θα το συναντάμε μόνο στην εκκλησιαστική εικονογραφία της Κυριακής των Βαϊων, σε ιστορικά ανέκδοτα («περί όνου σκιάς»), στις παροιμίες, στις παροιμιώδεις εκφράσεις («γαϊδουρινό πείσμα»), στα παλιά παιδικά τραγουδάκια («ήταν ένας γάιδαρος με μεγάλα αυτιά»), στα παραμύθια και στα ποιήματα όπως «η μπαλάντα του κυρ Μένιου» του Κ. Βάρναλη.

Και η ειρωνία είναι η εξής: όσο λιγοστεύουν τα συμπαθητικά γαϊδουράκια από την ελληνική ύπαιθρο, άλλο τόσο πληθαίνουν τα αντιπαθή και αγενή «γαϊδούρια» στις κοινωνίες των ανθρώπων. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη αδικία τελικά. Φορώσαμε την «γαϊδουριά», μια καθαρά δηλαδή ανθρώπινη συμπεριφορά που δηλώνει συνδυασμό αγένειας και αχαριστίας, σε ένα τόσο συμπαθητικό και άκακο τετράποδο.
Μεγάλη «γαϊδουριά» φίλε μου…

7 Σχόλια

Filed under Κοινωνία