Monthly Archives: Ιανουαρίου 2007

Αναζητώντας γυμνοί την έμπνευση…

Πολλοί συγγραφείς όταν γράφουν ένα βιβλίο ξεγυμνώνουν την ψυχή τους και μας αποκαλύπτουν τον εσωτερικό τους κόσμο.
Υπάρχουν όμως και κάποιοι διάσημοι συγγραφείς οι οποίοι για να μπορέσουν να γράψουν τα αριστουργήματά τους, ξεγύμνωναν πρώτα το σώμα τους και μετά την ψυχή τους.
victor-hugo.jpgΟ Βίκτωρ Ουγκό, ο μεγάλος αυτός Γάλλος ποιητής, μυθιστοριογράφος και δραματουργός , ο συγγραφέας της «Παναγίας των Παρισίων» και των «Αθλίων», όταν κάποια στιγμή αισθάνθηκε ότι μπλοκάρει η συγγραφική του έμπνευση, σκαρφίστηκε ένα τέχνασμα προκειμένου να πιέσει τον εαυτό του να ξαναγράψει. Διέταξε τον υπηρέτη του να του κρύψει όλα τα ρούχα και να τον αφήσει γυμνό , παρέα μόνο με την πένα και τα χαρτιά του, ώστε να μην έχει τίποτε άλλο να κάνει παρά να στρωθεί στο γράψιμο. Συνέχεια

Advertisements

8 Σχόλια

Filed under Διαβάζω, ΛογοΤΕΧΝΗματα, Πρόσωπα

Η Τάμτα και η άλλη…

Η Τάμτα είναι γνωστή, αναγνωρίσιμη, διάσημη. Αν και είναι ειρωνεία να το λες για κάποιον που αφήνει το επώνυμό του στην άκρη και γίνεται γνωστός μόνο με το μικρό του όνομα, η Τάμτα είναι όπως συνηθίσαμε να λέμε «επώνυμη».Δροσερή, καλλίγραμμη και καλλίφωνη, η νεαρή από την Γεωργία της πάλαι ποτέ κραταιάς Σοβιετικής Ένωσης, έγινε γνωστή στη χώρα μας μέσα από το μουσικό διαγωνισμό του MEGA «super idol» και πολύ γρήγορα έκανε τα δικά της βήματα στο χώρο του λαϊκοπόπ τραγουδιού. Τις τελευταίες βδομάδες το όνομά της παίζει πολύ δυνατά στα μέσα μαζικής αποβλάκωσης ενημέρωσης, μια που-αποκλείεται να μη το μάθατε-έχει θέσει σοβαρή υποψηφιότητα για να εκπροσωπήσει την ΕΡΤ στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Η Τάμτα βιώνει στην Ελλάδα, το δικό της παραμύθι της Σταχτοπούτας πάνω στις λαμπερές πίστες και στα πολύχρωμα εξώφυλλα περιοδικών και δίσκων και μακάρι να μη δει την καριέρα της να μεταμορφώνεται ξανά σε…κολοκύθα. Συνέχεια

29 Σχόλια

Filed under Εφήμερες απο-τυπώσεις, Κοινωνία, Πρόσωπα

Εικόνες δρόμου ασπρόμαυρες…

Ο Γιώργος Φραντζεσκάκης, που επιμελείται την ζωοφιλική στήλη «Κ9 Life» στο ένθετο περιοδικό «Κ» της Κυριακάτικης Καθημερινής, ζήτησε από τους αναγνώστες του να τού στείλουν ποιήματα για τους τετράποδους φίλους τους. 66 αναγνώστες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του δημοσιογράφου στέλνοντας τα ποιήματά τους και στον περιορισμένο χώρο της στήλης του, ο Γ. Φραντζεσκάκης δημοσίευσε 2 από αυτά.
Το ποίημα του Χρήστου Αμανατίδη, που με συγκίνησε περισσότερο το αναδημοσιεύω εδώ:

Εικόνες δρόμου ασπρόμαυρες
Πλησίασε δισταχτικά
και μύρισε ο σκύλος.
Δεν τόνε γαύγισε ωστόσο.
Ήξερε τι σημαίνει να σε διώχνουν.
Τον είχαν γαυγίσει πριν
οι άνθρωποι κι αυτόν
και ήξερε τι είναι να σε διώχνουν.
Έκανε λίγο άκρη ο άνθρωπος
για να χωρέσει και ο σκύλος
στο πρόχειρο υπόστεγο του δρόμου.
Ουρανομήκες ουρανοκατέβατο νερό
τους έβρεχε τα πόδια
και κρύωναν.
Τους έπλενε τα πόδια ο Θεός,
των ταπεινών,
όπως παλιά σε δείπνο μυστικό.
Μα μόνο μέχρι εκεί!
Απέστρεψε το βλέμμα
και τους αποκήρυξε.
Κάπου στον κόσμο ανάβει ένα κερί.
Μα αδυσώπητοι οι σκληροί καιροί
αλλού μοιράζουνε στοργή
κι αλλού απλόχερα οργή.
…πάλι χωρίς φαϊ τα άφησε ο Κύριος,
τα δύο αδέσποτα κι απόψε.

3 Σχόλια

Filed under Διαβάζω, Εφήμερες απο-τυπώσεις, Ω! Τι κόσμος μπαμπά...

Παράπλευρες απώλειες…

Ο καθένας με τον πόνο του, αλλά έτσι δεν γίνεται πάντα;
Το κλείσιμο του monitor.vrypan.net για μη δημοφιλή blog-άκια σαν το «δωμάτιο πανικού», είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Από την στιγμή που απουσιάζουμε από τα link των blog με μεγάλη επισκεψιμότητα, το monitor ήταν για μας η βασική πύλη εισόδου αναγνωστών. Τώρα η πύλη αυτή έκλεισε και οι επισκέψεις στο blog θα μειωθούν σημαντικά. Το «δωμάτιο πανικού» αισθάνεται ως παράπλευρη απώλεια σε μια μάχη που δεν κατάλαβε ούτε τον λόγο για τον οποίο διεξάγεται, ούτε με τίνος το μέρος είναι το δίκιο. Ελπίζω να αρθεί σύντομα ο λόγος για τον οποίο ο Παναγιώτης Βρυώνης έκλεισε το monitor και να το ξαναδούμε πάλι σε πλήρη λειτουργία.

12 Σχόλια

Filed under Μπλογκολογείν

Σπίτια, γράμματα, αριθμοί…

Φρέσκα καλλιτεχνήματα του Αναστάση.
Κάπου άκουσε σε κάποιο κανάλι για μία «στέγη γραμμάτων και τεχνών».
Αυτό το «στέγη γραμμάτων» τον εντυπωσίασε.
Και τον ενέπνευσε καλλιτεχνικώς…
Ιδού το αποτέλεσμα: το σπίτι των γραμμάτων!

spiti-grammatwn.jpg

Κι ύστερα είπε να μην αφήσει τους αριθμούς παραπονεμένους και αποφάσισε να τους στεγάσει κι αυτούς.
Μόνο τα γράμματα θα έχουν ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους δηλαδή;
spiti-arithmwn.jpg

4 Σχόλια

Filed under Μικρόκοσμος, Ω! Τι κόσμος μπαμπά...

Επίμονος Δον Κιχώτης

(Είπα να μου κάνω ποδαρικό μ’ ένα ποιηματάκι…)

don-kichote.jpg

Την καρδιά μου μπάλωσα
στα μισά του δρόμου.
Το κουτσό πετάλωσα
γέρικο άλογό μου.
Της στολής μου γυάλισα
τα χρυσά κουμπιά
και στητός καβάλησα
σας αφήνω γεια.

Και τρέχω να προλάβω τον καιρό
μη φύγει και μ’ αφήσει μοναχό
και με ξεχάσει.
Και τρέχω να προλάβω τη ζωή
μη φύγει, όπως τρέχει βιαστική
και προσπεράσει.

Το σπαθί μου φόρεσα
και ψηλό κασκέτο,
όσα δεν τα μπόρεσα
θα τα κάνω φέτο.
Τις χαρές που πέρασαν
τρέχω να τις βρω,
πίκρες που με γέρασαν
πίσω μου ξεχνώ.

Και τρέχω να προλάβω τον καιρό
μη φύγει και μ’ αφήσει μοναχό
και με ξεχάσει.
Και τρέχω να προλάβω τη ζωή
μη φύγει, όπως τρέχει βιαστική
και προσπεράσει.

2 Σχόλια

Filed under ΛογοΤΕΧΝΗματα, Μικρόκοσμος