Category Archives: Μικρόκοσμος

Προσωπικά

Σπίτια, γράμματα, αριθμοί…

Φρέσκα καλλιτεχνήματα του Αναστάση.
Κάπου άκουσε σε κάποιο κανάλι για μία «στέγη γραμμάτων και τεχνών».
Αυτό το «στέγη γραμμάτων» τον εντυπωσίασε.
Και τον ενέπνευσε καλλιτεχνικώς…
Ιδού το αποτέλεσμα: το σπίτι των γραμμάτων!

spiti-grammatwn.jpg

Κι ύστερα είπε να μην αφήσει τους αριθμούς παραπονεμένους και αποφάσισε να τους στεγάσει κι αυτούς.
Μόνο τα γράμματα θα έχουν ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους δηλαδή;
spiti-arithmwn.jpg

4 Σχόλια

Filed under Μικρόκοσμος, Ω! Τι κόσμος μπαμπά...

Επίμονος Δον Κιχώτης

(Είπα να μου κάνω ποδαρικό μ’ ένα ποιηματάκι…)

don-kichote.jpg

Την καρδιά μου μπάλωσα
στα μισά του δρόμου.
Το κουτσό πετάλωσα
γέρικο άλογό μου.
Της στολής μου γυάλισα
τα χρυσά κουμπιά
και στητός καβάλησα
σας αφήνω γεια.

Και τρέχω να προλάβω τον καιρό
μη φύγει και μ’ αφήσει μοναχό
και με ξεχάσει.
Και τρέχω να προλάβω τη ζωή
μη φύγει, όπως τρέχει βιαστική
και προσπεράσει.

Το σπαθί μου φόρεσα
και ψηλό κασκέτο,
όσα δεν τα μπόρεσα
θα τα κάνω φέτο.
Τις χαρές που πέρασαν
τρέχω να τις βρω,
πίκρες που με γέρασαν
πίσω μου ξεχνώ.

Και τρέχω να προλάβω τον καιρό
μη φύγει και μ’ αφήσει μοναχό
και με ξεχάσει.
Και τρέχω να προλάβω τη ζωή
μη φύγει, όπως τρέχει βιαστική
και προσπεράσει.

2 Σχόλια

Filed under ΛογοΤΕΧΝΗματα, Μικρόκοσμος

Σκέψεις στο ξεψύχισμα του 2006

04_podborka_19.jpg

Έχουμε εθιστεί στο να βλέπουμε αδιάφορα τη δυστυχία των άλλων…
Σαν απλοί θεατές.
Δεν μας πονάνε οι πληγές των άλλων πια.
Δεν πεινάμε στην πείνα τους…
Δεν διψάμε στη δίψα τους…
Δεν τρομάζουμε στο φόβο τους.
Έχουμε τους δικούς μας εφιάλτες να μας τρομάζουν.
Έχουμε κλειστεί στα κουκούλια μας…
Έχουμε αμπαρωθεί στα μικρά μας δωμάτια πανικού.
Ζούμε το δικό μας μεσαίωνα, οχυρωμένοι στα μικρά φέουδά μας.
Κι όμως…το ημερολόγιο δείχνει 2007…
Δύο χιλιάδες επτά…
Όσα και τα θανάσιμα αμαρτήματα του πολιτισμένου μας κόσμου.

3 Σχόλια

Filed under Κοινωνία, Μικρόκοσμος

Σκρουτζ τζούνιορ…

132 € και 60 λεπτά…
Τόσο ήταν το μερίδιο του Αναστάση από τα κάλαντα των Χριστουγέννων σε συγγενικά, φιλικά και γειτονικά σπίτια.
Συζητήσαμε απ’ έξω απ΄έξω, να στείλουμε το ποσό αυτό σε κάποια από τις οργανώσεις που ασχολούνται με την προστασία του παιδιού, αλλά η απάντηση ήταν «όχι αυτά τα λεφτά. Ας στείλουμε άλλα»
Θεωρεί ότι το ποσό αυτό είναι προϊόν προσωπικού μόχθου… Είναι τα δεδουλευμένα του.
Δεν προσπάθησα να τον πείσω ότι έχει άδικο ή να τον φορτώσω με ενοχές.
Ξέρω πώς νοιώθει γιατί τα ίδια ένοιωθα κι εγώ. Εγώ μάλιστα στην ηλικία του ήμουν πολύ πιο…Σκρουτζ.
Στο θέμα τού να μάθει να μοιράζεται και να δίνει, έχουμε ακόμα να κάνουμε αρκετή δουλειά.
Δεν θέλω να δίνει από οίκτο, ούτε επειδή νοιώθει ενοχές. Θέλω να δίνει επειδή το αισθάνεται. Θα το μάθουμε σιγά σιγά. Κι αυτός κι εγώ…
Το καλό με το να είσαι γονιός είναι ότι σού δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία να γίνεις και συ ο ίδιος καλύτερος άνθρωπος.

10 Σχόλια

Filed under Μικρόκοσμος, Ω! Τι κόσμος μπαμπά...

Ο Άγιος Βασίλης μάς τελείωσε! Γαμώτο…

-«Ε, αφού δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης…»
Την φοβόμουν αυτή την στιγμή. Τη στιγμή που ο γιος μου θα μας έλεγε ότι δεν υπάρχει ο Άγιος Βασίλης.
-«Γιατί το λες αυτό ; Πώς το ξέρεις;»
-«Το είπε η δασκάλα στον Κώστα που την ρώτησε»
Όχι ρε, τα υπουργεία μου μέσα! Τι είναι αυτό τώρα; Καινούρια παιδαγωγική αντίληψη; Γιατί μια δασκάλα της Α’ δημοτικού μπαίνει στη διαδικασία να ξενερώσει τα πιτσιρίκια της τάξης της;
-«Σας το είπε η δασκάλα, μέσα στο μάθημα δηλαδή;»
-«Όχι… Το είπε στον Κώστα, στην ευέλικτη ζώνη»
Μάλιστα… Ευέλικτη ζώνη. Στα χρόνια μας λέγαμε «τεχνικά» ή «καλλιτεχνικά». Τώρα τα ίδια πράγματα τα λένε «ευέλικτη ζώνη». Η αναβάθμιση της παιδείας που λέγαμε…
Εγώ δεν θυμάμαι σε ποια ηλικία σταμάτησα να πιστεύω στην ύπαρξη του Άγιου με την κόκκινη σκούφια. Δεν θυμάμαι ούτε με ποια αφορμή έπαψα να πιστεύω, ούτε τι αισθάνθηκα όταν έκανα αυτήν την αποκάλυψη.Με την πρώτη ευκαιρία πήρα τον μικρό κατά μέρος και ξαναγύρισα την κουβέντα εκεί.
-«Αναστάση, στενoχωρέθηκες όταν άκουσες την δασκάλα να λέει ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης;»
-«Καθόλου… Το ήξερα. Ήξερα ότι τα δώρα δεν τα φέρνει ο Άη Βασίλης.»
-«Πώς το ήξερες;»
-«Αν τα έφερνε αυτός, τότε δεν θα τα διαφήμιζαν στην τηλεόραση. Τα διαφημίζουν για να τα βλέπουν οι μπαμπάδες και να τα αγοράζουν». Αναστάσης -Άη Βασίλης: 1-0!
Συζητώντας το θέμα με την γυναίκα μου το βραδάκι δεν το είχα ακόμα χωνέψει.
-«Πώς κάνεις έτσι; Δεν θα σταματούσε να πιστεύει στον Άγιο Βασίλη κάποτε; Έ, έγινε φέτος.Μήπως θέλεις να πάει φαντάρος και να πιστεύει ακόμα στον Άη Βασίλη;»
Δίκιο έχει…
Αλλά εμένα μού κακοφάνηκε.
Ρε μικρέ… Είσαι να κάνουμε και φέτος σαν να υπάρχει Άη Βασίλης; Και για του χρόνου βλέπουμε… Ε; Είσαι;

4 Σχόλια

Filed under Μικρόκοσμος

Σταυρο-θηρίο

Στο τηλέφωνο ακούω την μητέρα μου συγκινημένη
-Έστειλαν ένα φάκελο στον πατέρα σου
-Τι φάκελο ρε μάνα;
-Θα στον δείξω όταν ανέβεις για να ψηφίσεις.
-Ποιος τον έστειλε;
-Γράφει Τάδε Ταδόπουλος
Φαρμακοποιός
Υποψήφιος νομαρχιακός σύμβουλος
Μ’ ενδιαφέρον για τους ανθρώπους και τον τόπο.

Αυτά είναι γραμμένα πάνω στο φάκελο, στη θέση αποστολέας.
Στη θέση του παραλήπτη, το όνομα του πεθαμένου εδώ και 3 χρόνια πατέρα μου.
Μέσα στο φάκελο τα έντυπα του υποψηφίου, φωτογραφίες και φυσικά σταυρωμένα  ψηφοδέλτια.
Η μητέρα μου το πήρε …ρομαντικά: «αχ ακόμα τον θυμούνται τον πατέρα σου»
Εγώ  πήρα ανάποδες.  Δεν θέλω ούτε γεφύρια να μου χτίσεις,ούτε ποτάμια να μου φέρεις παπάρα υποψήφιε. Έχω την απαίτηση όμως να ξέρεις αν ζει ή αν πέθανε ο άνθρωπος που του ζητάς να σε ψηφίσει. Και ιδίως όταν ζείτε στην ίδια  μικρή επαρχιακή πόλη και δηλώνεις ότι νοιάζεσαι για τους ανθρώπους και τον τόπο σου. Κατάλαβες σταυρο-θηρίο;

3 Σχόλια

Filed under Αφορμές για γκρίνια, Κοινωνία, Μικρόκοσμος

Στο πρωτάκι μου…


Θα μάθουμε μαζί την αλφαβήτα,
το πάλεμα, τη νίκη και την ήττα.
Θα μάθουμε μαζί και να μετράμε.
Ξεκίνα απ΄ το μηδέν και όπου πάμε.

Μαζί σου θα καθήσει στο σχολείο
η σκέψη μου, μικρέ μου, στο θρανίο .
Στο μάθημα να ξέρεις θά’μαι δίπλα,
στο διάλειμμα, στο τρέξιμο, στην ντρίπλα.

Θα μάθουμε μαζί άγνωστες λέξεις.
Μα φίλους μοναχός σου θα διαλέξεις…
Kαι όταν έρθει η ώρα ν’ αγαπήσεις,
το ξέρω ότι δεν θα με ρωτήσεις.

3 Σχόλια

Filed under ΛογοΤΕΧΝΗματα, Μικρόκοσμος