Category Archives: BookRoom

Ένας βυζαντινός Κόπερφιλντ…

…ή πώς βγήκε η φράση : «Δεν τού καίγεται καρφί»

Όσο οι Τούρκοι έζωναν στενώτερα την Κωνσταντινούπολη, τόσο οι Βυζαντινοί πρόσεχαν και ωχύρωναν την Πελοπόννησο, για να την έχουν ως καταφύγιο. Όταν πήγε να καλογερέψει στην Πελοπόννησο ο αυτοκράτορας Ιωάννης Καντακουζηνός, περιγράφει τον Μυστρά «Σκυθίας ερημότερον». Οι επιδρομές των Σαρακηνών, οι πόλεμοι των Ελλήνων με τους Φράγκους της Αχαϊας και η αιώνια φαγωμάρα των τοπικών αρχόντων, είχαν καταστρέψει ολότελα τον τόπο. Κανείς δεν μπορούσε να βγει από το σπίτι του, ούτε μέρα, ούτε νύχτα, χωρίς να βαστά όπλα.

Οι Παλαιολόγοι έβαλαν τάξη, ειρήνεψαν τα μέρη και με τον Μυστρά, που έφτασε να έχει 40.000 κατοίκους, ζωντάνεψαν τον ελληνισμό εκείνους τους χρόνους. Παρ’ όλ’ αυτά, ολόκληρη η Πελοπόννησος κι ο Μυστράς μαζί, λίγο έλειψε να επαναστατήσουν, όταν την θέση του γενικού τοποτηρητή πήρε ο Δημήτριος Παντεχνής, άνθρωπος που παρίστανε τον θαυματοποιό. Πραγματικά ο Παντεχνής φαίνεται πως γνώριζε την τέχνη του ταχυδακτυλουργού, γιατί πολλοί σύγχρονοι του αναφέρουν πως έκανε καταπληκτικά πράγματα. Κι ένα απ΄όλα είναι, ότι εξαφάνιζε νομίσματα και χρυσαφικά μόλις τ’ άγγιζε και κατηγορούσε κατόπιν τους άλλους για κλέφτες. Επειδή έκανε πολλά τέτοια, ο λαός αποφάσισε να τον τιμωρήσει με την ποινή της παραμόρφωσης. Δηλαδή μ’ ένα πυρακτωμένο καρφί έκαναν στο πρόσωπο του τιμωρημένου διάφορα σημάδια. Το καρφί όμως που έφεραν για να παραμορφώσουν τον Παντεχνή, παρ’ όλο το έβαλαν σε δυνατή φωτιά και το άφησαν εκεί πολύ ώρα, παρέμεινε τελείως κρύο. Το παράξενο αυτό φαινόμενο τόσο πολύ τρόμαξε το πλήθος, ώστε τον παράτησε κι έφυγε λέγοντας «το καρφί δεν του καίγεται», για να μείνει από τότε παροιμιώδης φράση : «καρφί δεν του καίγεται», που στην επέκτασή της τη λέμε και για τα άτομα που αδιαφορούν για τον πλησίον τους.

(Από το βιβλίο «Λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις» του λαογράφουΤάκη Νατσούλη)

Advertisements

4 Σχόλια

Filed under BookRoom, Διαβάζω

Günter Wallraff : στο πετσί του ψευδώνυμου

cover.jpgΕχουμε συνηθίσει σε ένα είδος δημοσιογραφίας (τηλεοπτικής αλλά όχι μόνο) όπου ο δημοσιογράφος εισβάλλει με ολόκληρο συνεργείο από συνεργάτες, βοηθούς, κάμεραμεν, οδηγούς μέσα στον απροστάτευτο χώρο ενός ανίσχυρου πολίτη, ο οποίος έτυχε να είναι θείος ή μπατζανάκης κάποιου τον οποίο το κανάλι ή η εφημερίδα υποπτεύεται ότι έχει κάνει κάποια αξιόποινη ή απλώς «ενδιαφέρουσα» πράξη. Κοντεύουμε σχεδόν να ξεχάσουμε ότι δημοσιογραφία σημαίνει ακριβώς το αντίθετο: Ο ρεπόρτερ εισχωρεί μόνος και αδύναμος στο χώρο των «ισχυρών» και διακινδυνεύει τα πάντα προκειμένου να βγάλει όχι την «είδηση», αλλά την κρυμμένη πραγματικότητα. Ενας απ’ τους τελευταίους ρεπόρτερ μ’ αυτή την έννοια του όρου είναι ο γερμανός Γκίντερ Βάλραφ.
Γνωστός στην Ελλάδα από την περίοδο της δικτατορίας ο Βάλραφ δεν είχε αρκεστεί να κρίνει εποικοδομητικά ή ειρωνικά το καθεστώς των συνταγματαρχών. Μετά την έρευνα που πραγματοποίησε στις ελληνικές φυλακές και τους τόπους εξορίας, είχε τολμήσει να αλυσσοδεθεί στην πλατεία Συντάγματος και να μοιράζει αντιχουντικές προκηρύξεις. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under BookRoom, Διαβάζω, Εφήμερες απο-τυπώσεις, Πρόσωπα

Πως να κερδίσεις τις εκλογές (με 50 ευρώ*)

Είδα την διαφήμιση αυτού του βιβλίου στην TV και έψαξα να το βρω στο internet. O τίτλος του βιβλίου είναι «Πώς να κερδίσετε στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης» και στον υπέρτιτλο γράφει «οδηγός πολιτικής επικοινωνίας». Συγγραφέας του είναι ο επικοινωνιολόγος-διαφημιστής Θανάσης Παπαμιχαήλ και στην παρουσίαση του βιβλίου του γράφει: Συνέχεια

9 Σχόλια

Filed under BookRoom, Αφορμές για γκρίνια, Πολιτικά

Ηλίθιες προβλέψεις (2)

Συνεχίζεται το απόσπασμα με ακόμα πιο ηλίθιες προβλέψεις. Στο τέλος, σαν κερασάκι στην τούρτα της ηλιθιότητας πρόσθεσα και κάποιο δικό μας αστέρι.

  • Ο Ίρβινγκ Τάλμπεργκ, μεγάλο αφεντικό των κινηματογραφικών στούντιο, εξηγεί γιατί δεν θέλει να κάνει την ταινία «Όσα παίρνει ο άνεμος»: » Καμιά ταινία με θέμα τον Εμφύλιο Πόλεμο δεν έχει κάνει λεφτά».
  • Ο ηθοποιός Γκάρι Κούπερ, για την απόφασή του να απορρίψει Συνέχεια

3 Σχόλια

Filed under BookRoom, Σαχλεπίσαχλα

Ηλίθιες προβλέψεις (1)

coverbook

Η μισή ευφυϊα του κόσμου προέρχεται από ανθρώπους που έχουν μάθει να κρατάνε το στόμα τους κλειστό. Δείτε όμως κι αυτούς που δεν το έκαναν:

  • Τσαρλς Ντιούελ, μέλος της επιτροπής του Γραφείου Ευρεσιτεχνιών των ΗΠΑ, το 1899: «Ό,τι μπορεί να εφευρεθεί, έχει ήδη εφευρεθεί».
  • Έρασμους Γουίλσον, καθηγητής στην Οξφόρδη: « Όταν κλείσει η Έκθεση του Παρισιού (1878),θα κλείσει μαζί της και η υπόθεση του ηλεκτρικού ρεύματος και δεν θα μας απασχολήσει ξανά αυτό το ζήτημα».

6 Σχόλια

Filed under BookRoom

Στο Γκουλάγκ των βιβλίων

Μοιραστήκατε μαζί μας ώρες παραμονής κάτω από τον καυτό ήλιο.
Bουτηχτήκατε δίπλα μας στην άμμο και στο χαλίκι.

Δοκιμάσατε το αντηλιακό μας,
Δεχτήκατε την αλμύρα από τα βρεγμένα μας σώματα καθώς ξαπλώναμε απρόσεχτα δίπλα σας, πάνω στην ψάθα ή στην πετσέτα.
Δροσιστήκατε στα κλεφτά από το αναψυκτικό μας και πλουτίσατε τις σελίδες σας με λεκέδες από το παγωτό μας.
Μάς χρησιμεύσατε για μαξιλάρι καθώς πέρναμε ένα υπνάκο κάτω από την αβέβαιη σκιά που ρίχναν τα αρμυρίκια.
Λέξη λέξη, σελίδα σελίδα, περάσαμε μαζί τις φετεινές διακοπές.
Και τώρα καθώς αδειάσαμε με την επιστροφή μας εντυπώσεις, βαλίτσες και σακ βουαγιάζ, στέκεστε παραπονεμένα πάνω στο πλυντήριο. Οι κυρίες του σπιτιού βγάλαν την απόφαση τους : «Στη βιβλιοθήκη; Με τίποτε!».
Καλά μου βιβλιαράκια*, μια και κανείς δεν προέβλεψε ώστε τα βιβλία των διακοπών να είναι από υλικό που να πλένεται και να σιδερώνεται , η τύχη σας είναι προκαθορισμένη: εξορία στο Γκουλάγκ των βιβλίων, στο πατάρι πάνω από το μπάνιο.

*Arthur Golden:«Αναμνήσεις μιας γκέισας»

Γιώργος Δενδρινός: «Σάμαλι και κωκ»

Μάνος Ελευθερίου:«Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές»


3 Σχόλια

Filed under BookRoom

The Physics of Superheroes

Ο 47χρονος James Kakalios, από Καλαματιανό πατέρα και Λιθουανή μητέρα, μπορεί να μη ξέρει ούτε λέξη ελληνικά , διαπρέπει όμως ως ερευνητής και καθηγητής Φυσικής στο πανεπιστήμιο της Μινεσότα.

Ο Τζ. Κακαλιός, λάτρης των κόμικς, έγραψε ένα βιβλίο που συνδυάζει τη φυσική με τα κόμικς.

Το βιβλίο έχει τίτλο «The Physics of Superheroes» και έχει κάνει πολύ καλές πωλήσεις σε πολλές χώρες.

Παρ’ όλο που το βιβλίο παρουσιάστηκε ήδη από τον Απρίλιο στο ένθετο Science της εφημερίδας ΒΗΜΑ, εντύπωση μού κάνει το γεγονός ότι δεν βρέθηκε κάποιος εκδοτικός οίκος να το μεταφράσει στα ελληνικά.

Ένα βιβλίο με ανάλογο περιεχόμενο («Η φυσική του Star Trek» του Lawrence M. Krauss με πρόλογο του Stephen Hawking) είχαν κυκλοφορήσει πριν μερικά χρόνια οι εκδόσεις Λιβάνη. Το βιβλίο του Κακαλιού το προλογίζει τώρα ο Lawrence M. Krauss.

Λέτε να βρεθεί διαθέσιμος εκδότης;

The Physics of Superheroes Η φυσική του star trek

Ο επίλογος από το άρθρο του Α. Γαλγαδά στο Βήμα, για όσους βαριούνται να διαβάσουν όλο το άρθρο:

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «The Physics of SuperHeroes» (εκδόσεις Gotha Books) παρελαύνουν πολλοί ήρωες και όλοι αντιμετωπίζονται με τεράστια σοβαρότητα παρ’ όλες τις απίθανες σωματικές και άλλες ικανότητές τους. Διότι και από τα λάθη μπορεί ο ερευνητικός αναγνώστης να μάθει πολλά. Για παράδειγμα, ότι το δάγκωμα μιας αράχνης δεν μπορεί να μεταλλάξει το DNA ενός ατόμου και να του δώσει χαρακτηριστικά αράχνης, ότι ο Σούπερμαν δεν μπορεί να είναι ευαίσθητος στον Κρυπτονίτη και… αναίσθητος σε άλλα γήινα ραδιενεργά υλικά, ότι Μπόμπι Ντρέικ, ο Ice-Man των Χ-Men, αυτός που παγώνει τα πάντα γύρω του, μπορεί να δημιουργεί πίστες από πάγο αλλά αυτές δεν έχουν τοποθετημένο καλά το κέντρο βάρους τους και είναι πολύ επικίνδυνες, ότι οι ήρωες δεν μπορούν να τρέχουν στους κάθετους τοίχους των κτιρίων.

Σε κάποια εικονογράφηση ο καθηγητής της Φυσικής Ρέι Πάλμερ βρίσκει στην εξοχή και παίρνει στα χέρια του ένα απομεινάρι από κάποιο λευκό νάνο, ένα άστρο στο οποίο αφού έχει εξαντληθεί η ικανότητα σύντηξης των στοιχείων του η έλξη της βαρύτητας δημιουργεί μια τρομακτική συμπύκνωση όλου του υλικού στον πυρήνα του φθάνοντας στην τρομακτική πυκνότητα των 3 εκατομμυρίων γραμμαρίων για να ακολουθήσει μια έκρηξη. Βλέποντας την εικόνα αυτή ο Κακαλιός δεν μπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό και κάθεται κάτω να υπολογίσει πόσο μπορεί να ζυγίζει αυτό το μικρό κομμάτι που χωράει στο χέρι ενός ανθρώπου και δεν έχει διάμετρο μεγαλύτερη από 15 εκατοστά. Τελικά βγαίνει ότι το… βραχάκι ζυγίζει μόλις 50.000 τόνους και το συμπέρασμά του είναι: «Εμείς οι φυσικοί είμαστε πολύ δυνατοί». Οσο για την πρώτη ερώτηση, αν μπορεί ο άνθρωπος να συρρικνωθεί και να κινείται μέσα σε ένα άτομο, ο Κακαλιός απαντά όχι, γιατί τότε πώς θα εισπνέει τα απαραίτητα μόρια του οξυγόνου.

Γενικά όλη αυτή η ιστορία με την «επιστημονική» αντιμετώπιση των υπερηρώων δείχνει ότι υπάρχει και ένας ακόμη εναλλακτικός τρόπος διδασκαλίας της Φυσικής που συνοψίζεται στην πρόταση: «Μάθετε τους μαθητές να κάνουν τις σωστές ερωτήσεις» και μετά έρχεται το να έχεις διάθεση να ξεφύγεις από το σημερινό στερεοποιημένο και άκρως πληκτικό για τους διδασκόμενους πρότυπο.

4 Σχόλια

Filed under BookRoom