Σκέψεις στο ξεψύχισμα του 2006

04_podborka_19.jpg

Έχουμε εθιστεί στο να βλέπουμε αδιάφορα τη δυστυχία των άλλων…
Σαν απλοί θεατές.
Δεν μας πονάνε οι πληγές των άλλων πια.
Δεν πεινάμε στην πείνα τους…
Δεν διψάμε στη δίψα τους…
Δεν τρομάζουμε στο φόβο τους.
Έχουμε τους δικούς μας εφιάλτες να μας τρομάζουν.
Έχουμε κλειστεί στα κουκούλια μας…
Έχουμε αμπαρωθεί στα μικρά μας δωμάτια πανικού.
Ζούμε το δικό μας μεσαίωνα, οχυρωμένοι στα μικρά φέουδά μας.
Κι όμως…το ημερολόγιο δείχνει 2007…
Δύο χιλιάδες επτά…
Όσα και τα θανάσιμα αμαρτήματα του πολιτισμένου μας κόσμου.

3 Σχόλια

Filed under Κοινωνία, Μικρόκοσμος

Σκρουτζ τζούνιορ…

132 € και 60 λεπτά…
Τόσο ήταν το μερίδιο του Αναστάση από τα κάλαντα των Χριστουγέννων σε συγγενικά, φιλικά και γειτονικά σπίτια.
Συζητήσαμε απ’ έξω απ΄έξω, να στείλουμε το ποσό αυτό σε κάποια από τις οργανώσεις που ασχολούνται με την προστασία του παιδιού, αλλά η απάντηση ήταν «όχι αυτά τα λεφτά. Ας στείλουμε άλλα»
Θεωρεί ότι το ποσό αυτό είναι προϊόν προσωπικού μόχθου… Είναι τα δεδουλευμένα του.
Δεν προσπάθησα να τον πείσω ότι έχει άδικο ή να τον φορτώσω με ενοχές.
Ξέρω πώς νοιώθει γιατί τα ίδια ένοιωθα κι εγώ. Εγώ μάλιστα στην ηλικία του ήμουν πολύ πιο…Σκρουτζ.
Στο θέμα τού να μάθει να μοιράζεται και να δίνει, έχουμε ακόμα να κάνουμε αρκετή δουλειά.
Δεν θέλω να δίνει από οίκτο, ούτε επειδή νοιώθει ενοχές. Θέλω να δίνει επειδή το αισθάνεται. Θα το μάθουμε σιγά σιγά. Κι αυτός κι εγώ…
Το καλό με το να είσαι γονιός είναι ότι σού δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία να γίνεις και συ ο ίδιος καλύτερος άνθρωπος.

10 Σχόλια

Filed under Μικρόκοσμος, Ω! Τι κόσμος μπαμπά...

Ο Άγιος Βασίλης μάς τελείωσε! Γαμώτο…

-«Ε, αφού δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης…»
Την φοβόμουν αυτή την στιγμή. Τη στιγμή που ο γιος μου θα μας έλεγε ότι δεν υπάρχει ο Άγιος Βασίλης.
-«Γιατί το λες αυτό ; Πώς το ξέρεις;»
-«Το είπε η δασκάλα στον Κώστα που την ρώτησε»
Όχι ρε, τα υπουργεία μου μέσα! Τι είναι αυτό τώρα; Καινούρια παιδαγωγική αντίληψη; Γιατί μια δασκάλα της Α’ δημοτικού μπαίνει στη διαδικασία να ξενερώσει τα πιτσιρίκια της τάξης της;
-«Σας το είπε η δασκάλα, μέσα στο μάθημα δηλαδή;»
-«Όχι… Το είπε στον Κώστα, στην ευέλικτη ζώνη»
Μάλιστα… Ευέλικτη ζώνη. Στα χρόνια μας λέγαμε «τεχνικά» ή «καλλιτεχνικά». Τώρα τα ίδια πράγματα τα λένε «ευέλικτη ζώνη». Η αναβάθμιση της παιδείας που λέγαμε…
Εγώ δεν θυμάμαι σε ποια ηλικία σταμάτησα να πιστεύω στην ύπαρξη του Άγιου με την κόκκινη σκούφια. Δεν θυμάμαι ούτε με ποια αφορμή έπαψα να πιστεύω, ούτε τι αισθάνθηκα όταν έκανα αυτήν την αποκάλυψη.Με την πρώτη ευκαιρία πήρα τον μικρό κατά μέρος και ξαναγύρισα την κουβέντα εκεί.
-«Αναστάση, στενoχωρέθηκες όταν άκουσες την δασκάλα να λέει ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης;»
-«Καθόλου… Το ήξερα. Ήξερα ότι τα δώρα δεν τα φέρνει ο Άη Βασίλης.»
-«Πώς το ήξερες;»
-«Αν τα έφερνε αυτός, τότε δεν θα τα διαφήμιζαν στην τηλεόραση. Τα διαφημίζουν για να τα βλέπουν οι μπαμπάδες και να τα αγοράζουν». Αναστάσης -Άη Βασίλης: 1-0!
Συζητώντας το θέμα με την γυναίκα μου το βραδάκι δεν το είχα ακόμα χωνέψει.
-«Πώς κάνεις έτσι; Δεν θα σταματούσε να πιστεύει στον Άγιο Βασίλη κάποτε; Έ, έγινε φέτος.Μήπως θέλεις να πάει φαντάρος και να πιστεύει ακόμα στον Άη Βασίλη;»
Δίκιο έχει…
Αλλά εμένα μού κακοφάνηκε.
Ρε μικρέ… Είσαι να κάνουμε και φέτος σαν να υπάρχει Άη Βασίλης; Και για του χρόνου βλέπουμε… Ε; Είσαι;

4 Σχόλια

Filed under Μικρόκοσμος

Αθηναϊκαί επιστολαί

Αγαπητοί μου
Συλλογίζεσθε, συμπονείτε, αγαπάτε, τα πτωχά παιδία;
Τα φαντάζεσθε καμμίαν φοράν, μέσα εις την ευτυχίαν σας και εις τα αναπαύσεις σας, ν’ αρρωσταίνουν και να μην έχουν τα μέσα να γίνουν καλά, -ούτε δωμάτιον κατάλληλον, ούτε κλίνην καλήν, ούτε ασπρόρουχα, ούτε σκεπάσματα, ούτε θέρμανσιν, ούτε ιατρικά και πολλάκις ούτε… άρτον; – και ονειροπολείτε να ημπορούσατε να τα βοηθήσετε, να τ’ ανακουφίσετε, να τα σώσετε;
Νομίζω ότι σας ακούω. Μου απαντάτε μ’ ένα στόμα, μ’ ένα ναι ζωηρότατον, άξιον της ευαισθησίας σας, της καλωσύνης σας.
Το λέγετε. Αλλ’ ιδού σήμερον ευκαιρία να το αποδείξετε και εμπράκτως.

-Ωπ! για στάσου ρε φίλε. Τι είναι αυτό τώρα; Διαφήμιση για τον τηλεμαραθώνιο του ΑΝΤ1;
-Μή βιάζεσαι αγαπητέ αναγνώστη. Από την γλώσσα φαίνεται ότι δεν είναι σημερινό κείμενο. Τα έχει τα χρονάκια του. Είναι από την «διάπλαση των παίδων» (Ιανουάριος 1896). Δεν το έγραψε κάποια τηλεπερσόνα για να συγκινήσει τον λαό. Δεν το έγραψε η προεδρική σύζυγος του ΑΝΤ1, Μαρία Κωνσταντάτου-Κυριακού. Ο εκδότης της διάπλασης Γρ. Ξενόπουλος το υπογράφει με το ψευδώνυμο Φαίδων. Αλλά ας διαβάσουμε την συνέχεια…

Η Α.Β.Υ η πριγκήπισσα Σοφία, αποφάσισε να ιδρύσει Νοσοκομείον δια τα πτωχά παιδία. Επειδή δε τα χρήματα, τα οποία διαθέτει προς τούτο, δεν αρκούν, έκαμεν έκκλησιν και εζήτησε έρανον όλων των επιθυμούντων να συνεισφέρουν το κατά δύναμιν υπέρ του ευεργετικού της σκοπού.
Αγαπά τα παιδία πολύ η πριγκήπισσα Σοφία. Είνε μήτηρ δύο μικρών αγορίων, καθώς βλέπετε και εις την δημοσιευμένην εικόνα των. Το μεγαλήτερον, ο πρίγκηψ Γεώργιος, ο οποίος μίαν ημέραν θα γίνη βασιλεύς των Ελλήνων, είνε μόλις πενταετής. Ο αδερφός του Αλέξανδρος δεν είνε ακόμη τριών ετών. Εις αυτά τα δύο η ηγεμονική μήτηρ έχει συγκεντρώση όλην την αφοσίωσίν και μακράν όσω το δυνατόν του κόσμου, μακράν των διασκεδάσεων, αγρυπνεί παρά τας μικράς των κλίνας και τα φροντίζει μόνη της και τα περιποιείται, και τα προσέχει, ανυσηχούσα και εις την παραμικράν των αδιαθεσίαν. Αλλά συγχρόνως συλλογίζεται και τας δυστυχείς εκείνας μητέρας, αι οποίαι δεν έχουν τα μέσα όπως Εκείνη να περιποιηθούν τα τέκνα των, συλλογίζεται τα παιδία εκείνα, τα οποία δεν έχουν μητέρας, τα πτωχά και άρρωστα παιδία, τα οποία παραδίδονται εις τον θάνατον χωρίς κανείς να τα περιποιήται, κανείς να τα σώζη… Και η μητρική καρδία της Πριγκιπίσσης μαλάσσεται, και οι οφθαλμοί της δακρύουν και ο νούς της βασανίζεται να εύρη το μέσον να βοηθήση τα δυστυχή εκείνα πλάσματα, όσον είνε δυνατόν καλλίτερον και περισσότερον.

Τι είπατε; Πόσο βολική είναι η φιλανθρωπία από εκείνα τα χρόνια ακόμα, ε; Τι ωραία διαφήμιση για την ευσπλαχνική πριγκήπισσα, τότε. Τι ωραία διαφήμιση, για τον ΑΝΤ1 και τον θίασο των καλλιτεχνών του, που βρίσκουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να διαφημιστούν πατώντας πάνω στην συγκίνηση και την ευαισθησία των τηλεθεατών.
Για να δούμε όμως την συνέχεια του κειμένου

Ούτω συνέλαβε την ευγενή ιδέαν να ιδρύση Νοσοκομείον δια τα πτωχά παιδία. Αλλ’ επειδή μόνη της δεν είνε δυνατόν να το κατορθώση, απευθύνεται σήμερον προς όλας τας φιλοστόργους μητέρας, προς όλα τα ευαίσθητα παιδία, δια να βοηθήσουν το έργον της, διά να συναχθεί το ποσόν, το οποίον χρειάζεται δια την οικοδόμησιν και την λειτουργίαν του Καταστήματος.
Προς τον σκοπόν τούτον θα γίνουν έρανοι, θα γίνουν ευεργετικοί παραστάσεις και πρώτα- πρώτα μια φιλανθρωπική Αγορά, υπό την υψηλήν προστασίαν της Πριγκηπίσσης, εις την οποίαν θα εκποιηθούν υπέρ του Νοσοκομείου, τα διάφορα αντικείμενα τα οποία θα ευαρεστηθούν να στείλουν οι φιλάνθρωποι.
Τρεις κυρίαι εν Αθήναις, η κυρία Φανή Πρετεντέρη Τυπάλδου, η Κυρία Ελένη Χ. Γρίβα και η κυρία Ονωρίνα Κουρκουμέλη, απετέλεσαν, διορισθείσαι υπό της Πριγκηπίσσης, την επιτροπήν, η οποία θα δέχεται τα προσφερόμενα. Εμπρός λοιπόν αγαπητοί μου μικροί και μικραί! Αποστείλατε ό,τι δύνασθε εις μιαν από τας τρεις αυτάς κυρίας. Τα κοράσια ας κάμουν από εν εύμορφον εργόχειρον, τα αγόρια ας στείλουν από εν καλλιτεχνικόν αντικείμενον. Γρήγορα όμως, διότι ο καιρός επείγει. Τα χρήματα, τα οποία θα εισπραχθούν εκ της Αγοράς, θ’ αυξήσουν το κεφάλαιον, το οποίον διαθέτει η Πριγκήπισσα Σοφία, κατ’ αυτόν δεν τον τρόπον θα συνεισφέρετε και σεις υπές της ιδρύσεως του Νοσοκομείου. Οποία ευχαρίστησις να προσθέση κανείς το λιθάριόν του εις τοιούτον οικοδόμημα! Οποία αγαλλίασις να συλλογίζεται ότι συνετέλεσε και αυτός , δια των μικρών του δυνάμεων, εις την σωτηρίαν τόσων μικρών πλασμάτων, τα οποία θα στεγάση, θα θεραπεύση, θα ζωογονήση το Νοσοκομείον των Παίδων.
Με την ελπίδα ότι δεν θα κωφεύσετε εις τοιαύτην πρόσκλησιν. ότι θα θελήσετε δια μικράς θυσίας να κάμετε εν τόσω μέγα καλόν, και ότι θα σπεύσετε ν’ αποστείλετε προς μίαν από τας τρεις κυρίας, όπως σας είπα, ό,τι δυνηθήτε και τάχιστα.
Σας ασπάζομαι με αγάπην
ΦΑΙΔΩΝ

Τις ομοιότητες τις διακρίνετε;
Η παντελής απουσία του κράτους, οι φιλάνθρωποι κυρίαι, οι έρανοι, οι ευεργετικαί παραστάσεις των ηθοποιών… Τόσα κοινά.
Αν η γλώσσα του κειμένου ήταν λίγο πιο σύγχρονη, άνετα θα μπορούσε να το διαβάσει η κυρία Μαρί Κωνσταντάτου -Κυριακού στον σημερινό μαραθώνιο του ΑΝΤ1. Θα έπειθε ίσως περισσότερο με τα λόγια του Ξενόπουλου παρά μ’ αυτό που άκουσα πριν λίγο να λέει: «Είμαστε τόσα εκατομύρια έλληνες… Αν στείλουμε όλοι από 1 ευρώ, θα μαζέψουμε αμέσως το ποσό.»
Μάλιστα… Αυτό θα πει σοσιαλισμός. 1 ευρώ εγώ, 1 ευρώ και ο Κυριακού.
Αγαπητή Μαρί, επειδή δεν έχω ψιλά επάνω μου, σε παρακαλώ πες του Μίνωα να βάλει 1 ευρώ και για μένα. Θα του το χρωστάω. Ο έχων λαμβάνειν, ουδέποτε χάνει.

4 Σχόλια

Filed under Αφορμές για γκρίνια, Κοινωνία

where is the love?

Οι αριθμοί είναι αμείληκτοι:

300.000 παιδιά σε ένοπλες συρράξεις.

5.700.000 παιδιά σε εξαναγκαστική εργασία

1.800.000 παιδιά σε πορνεία και πορνογραφία.

Αν επιτυγχάνονταν οι αναπτυξιακοί στόχοι της χιλιετίας, η UNISEF εκτιμά ότι μέσα στα επόμενα 10 χρόνια:

300.000.000 παιδιά θα αποκτούσαν πρόσβαση σε βελτιωμένες εγκατάσεις υγιεινής.

100.000.000 παιδιά θα αποκτούσαν πρόσβαση σε βελτιωμένη παροχή νερού.

60.000.000 παιδιά θα αποκτούσαν πρόσβαση σε επαρκή διατροφή.

115.000.000 παιδιά κάτω των 5 ετών θα αποκτούσαν πρόσβαση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

5.500.000 παιδιά κάτω των 5 ετών δεν θα έχαναν την ζωή τους μόνο το 2015.

Με το σημερινό «ενδιαφέρον» που δείχνουν οι κυβερνήσεις των «πολιτισμένων» κρατών μας και με την παρούσα πρόοδο των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας, εκατομύρια παιδιά χάνουν την ευκαιρία να έχουν πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες επιβίωσης, οπότε μέχρι το 2015 :

170.000.000 παιδιά δεν θα αποκτήσουν πρόσβαση σε βελτιωμένες εγκαταστάσεις υγιεινής.

70.000.000 παιδιά δεν θα αποκτήσουν πρόσβαση σε βελτιωμένη παροχή νερού.

50.000.000 παιδιά κάτω των 5 ετών δεν θα αποκτήσουν πρόσβαση σε επαρκή διατροφή

80.000.000 θα εξακολουθήσουν να μην έχουν πρόσβαση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

3.800.000 παιδιά θα χάσουν την ζωή τους το 2015 και μόνο, ενώ θα μπορούσαν να έχουν σωθεί.

Tα στοιχεία της UNICEF είναι από τα σημερινά ΝΕΑ.
Το video «Human Rights For Children Now!» περιέχει το τραγούδι των Black Eyed Peas «Where is the Love», δανεισμένο από το youtube και το www.naturalchildhood.blogspot. com

2 Σχόλια

Filed under Κοινωνία, Ω! Τι κόσμος μπαμπά...

Student v.2007

ipodbu4.jpged5zy6.jpged16bh3.gif

Μικρό παιδί σαν ήμουνα
και πήγαινα σχολείο
μικρό παιδί,
για σάκκα είχα το laptop
το ipod στην τσέπη
μικρό παιδί…

1 σχόλιο

Filed under Κοινωνία, Ω! Τι κόσμος μπαμπά...

Η ιστορία ενός γλυκίσματος.

Ο Φίλιππος ο Β’ της Ισπανίας, (1527-1598), φημισμένος καλοφαγάς και λιχούδης , μια μέρα που ένοιωθε λιγούρες, κάλεσε τον ζαχαροπλάστη του παλατιού του και τον διέταξε να του φτιάξει ένα γλύκισμα, που να μη το βαρεθεί ποτέ. Ο κακομοίρης ο ζαχαροπλάστης έβαλε όλη του την τέχνη για να ικανοποιήσει τον βασιλιά του. Σε λίγες ώρες τού παρουσίασε ένα γλύκισμα που το ονόμασε «Κλαυδία». Μόλις όμως ο Φίλιππος δοκίμασε το γλύκισμα, προς μεγάλη απογοήτευση του δύστυχου ζαχαροπλάστη, ξίνισε τα μούτρα του και του είπε ότι δεν ήταν αυτό που ζητούσε.

Ο έμπειρος ζαχαροπλάστης δεν το έβαλε κάτω. Σύντομα του παρουσίασε την επόμενη δημιουργία του που – κρίμα στη ζάχαρη που ξόδεψα γαμώ την ατυχία μου- πάλι δεν άρεσε στον ουρανίσκο του μεγαλειώτατου. Την ίδια τύχη είχαν και οι επόμενες απόπειρές του. Όλα τα γλυκά του, παρά τα γεμάτα φαντασία ονόματά τους, απορρίφτηκαν από τον Φίλιππο με συνοπτικές διαδικασίες μιας μπουκιάς, βυθίζοντας τον δυστυχή ζαχαροπλάστη σε βαθιά απελπισία.

Η γυναίκα του ζαχαροπλάστη, βλέποντας τις δυσκολίες του συζύγου της και φοβούμενη μήπως γίνει χήρα πριν την ώρα της, αποφάσισε να τον βοηθήσει. Παρά τις λιγοστές γνώσεις της στην ζαχαροπλαστική, άρχισε να κάνει διάφορες δοκιμές με ζάχαρη, αλεύρι, βούτυρο κι αυγά στην κουζίνα της, χωρίς όμως να μπορέσει να φτιάξει κάτι, κατάλληλο για τον βασιλιά. Στο τέλος με τα υλικά αυτά, έφτιαξε ένα είδος αφράτου ψωμιού.

Όταν το βράδυ γύρισε στο σπίτι ο άνδρας της και το είδε, αποφάσισε να το παρουσιάσει στον Φίλιππο, μια και δεν είχε να του επιδείξει τίποτε καλύτερο. Μόλις ο Φίλιππος το δοκίμασε, άρχισε να το τρώει σαν …ψωμί. Σιγά σιγά το γλύκισμα αυτό διαδόθηκε σε όλη την καλή κοινωνία της Ισπανίας στην αρχή, και όλης της Ευρώπης αργότερα. Οι Γάλλοι το ονόμασαν «Παιν ντ’ Εσπάνιε (Pain d’ Espagne)», δηλαδή ψωμί της Ισπανίας, και με τον καιρό οι Έλληνες το έκαναν σιγά-σιγά «παντεσπάνι».

Και για την αποκατάσταση της Ιστορίας και της ιστορίας του παντεσπανιού ειδικότερα, μια τελευταία επισήμανση: η περίφημη Μαρία Αντουανέτα, (Μαρία Αντωνία Ιωσηφίνα Ιωάννα των Αψβούργων, σύζυγος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου), ποτέ δεν εξέφρασε το αφελές ερώτημα «αφού ο λαός δεν έχει ψωμί γιατί δεν τρώει παντεσπάνι;»

Οι σύγχρονοι της ιστοριογράφοι που ελάχιστα την συμπαθούσαν, τής «φόρτωσαν» την φράση αυτή, για να τονίσουν την αδυναμία της να κατανοήσει την κατάσταση στην οποία βρισκόταν η χώρα της κατά την Γαλλική Επανάσταση.

Σχολιάστε

Filed under Διαβάζω, Ενημερώνομαι