Οι καναπεδιασμένοι

Ποδόσφαιρο εγώ κι εσύ τη Βίση
και οι φωτιές, ας κάψουν το Παρίσι.
Εμείς εδώ θα δούμε τα "Αρίων"
και πώς ηγίασε ο Βησσαρίων.

Βιδωθήκαμε επί του καναπέος
και οι άλλοι αλωνίζουνε βεβαίως,
μας κλέβουν και εμείς ζαβλακωμένοι
παρακολουθούμε την κλοπή υπνωτισμένοι.

Αν δεν ξυπνήσουμε εγκαίρως
εσυ θα είσαι πια γριά κι εγώ γέρος
και τα παιδιά μας από μας πιο γερασμένα
στα είκοσί τους θά'ναι τελειωμένα.

Ερήμην μας εξελίσσονται τα πάντα
οι άλλοι ζουν κι εμείς στην μπάντα
τα θαύματα κοιτάμε στην οθόνη
μα ούτε κι ένα θαύμα δεν μας σώνει.

Blogger, υποψήφια για λογοτεχνικό βραβείο.

Το έπαθλο των 30.000 λιρών Αγγλίας του λογοτεχνικού βραβείου "Samuel Johnson" για τη μη μυθιστορηματική λογοτεχνία, διεκδικεί η Ιρακινή που με το ψευδώνυμο Riverbend διατηρεί το blog "Baghdad Burning". Στα πρώτα της post η Riverbend έγραψε :"Είμαι γυναίκα, Ιρακινή , 24 ετών. Επιβίωσα στον πόλεμο. Δεν χρειάζεται να ξέρετε τίποτε περισσότερο".

Σε άλλα post της μας πληροφορεί ότι εργαζόταν ως ηλεκτρονικός προγραμματιστής αλλά αναγκάστηκε να σταματήσει διότι είναι πολύ επικίνδυνο για μια γυναίκα πλέον να μετακινείται μόνη της από και προς τη δουλειά της , σε μια κοινωνία που γίνεται ολοένα και πιο άναρχη.Έχοντας το internet ως μόνη διέξοδο όλα αυτά τα χρόνια η ιρακινή blogger μπόρεσε να εκφράσει τον θυμό, τους φόβους και την οργή της, στα τρία αυτά χρόνια της αιματοχυσίας στη "φλεγόμενη Βαγδάτη".

Ο μικρός ανεξάρτητος εκδότης Marion Boyars αγόρασε πέρσι τα δικαιώματα και εξέδωσε βιβλίο με τα κείμενα του blog, που το ταξινόμησε στην κατηγορία"απομνημονεύματα-βιογραφίες".

Ο εκδοτικός οίκος έχει ανακοινώσει ότι γνωρίζει τα πραγματικά στοιχεία της Riverbend αλλά σέβεται το δικαίωμά της να παραμείνει ανώνυμη.

Ο νικητής του διαγωνισμού θα ανακοινωθεί στο Λονδίνο σε ειδική εκδήλωση-δείπνο που θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Savoy του Λονδίνου στις 14 Ιουνίου.

Μακάρι να ζήσει τέτοια μεγαλεία κάποτε και η ελληνική μπλογκόσφαιρα.

Mall vs Small

Οι προγιαγιάδες ψώνιζαν απο τους πλανόδιους.

Οι γιαγιάδες μας από τα μπακάλικα και τα μανάβικα της γειτονιάς.

Οι μανάδες μας από τα supermarket της περιοχής μας.

Εμείς από τις μεγάλες αλυσίδες supermarket, που καλύπτουν όλη την Ελλάδα.

Και τα παιδιά μας θα ψωνίζουν μόνο από τα διάφορα MALL.

Τρομακτικό!

Seven

-Γιατί έβαλες το ποίημα μου στο κουμπιούτερ;

-Στο ιντερνέτ το ανέβασα Αναστάση.

-Γιατί;

-Για να το διαβάσουν και άλλοι άνθρωποι αγόρι μου.

-Και το διάβασαν;

-Ναι, χθές το διάβασαν …εφτά.

-Εφτά; Να φωνάξουμε και την μαμά και τη γιαγιά να το διαβάσουν; Πόσοι θα γίνουμε μαζί με μένα;

-Δεν πάει έτσι Αναστάση. Εδώ μετράει τους υπολογιστές των άλλων που επισκέπτονται την ιστοσελίδα μας.

– Α καλά… Να πάρουμε τότε τηλέφωνο τη νονά. Και τον θείο. Αυτοί έχουν υπολογιστή!

Δεν το συζητώ… Με τέτοιο προπαγανδιστή, σε λίγο όλοι θα διαβάζουν panic room. Κι ενώ αναρωτιόμουν βλέποντας τα φτωχά στατιστικά του blog «για ποιον γράφω τελικά», η απάντηση ήρθε μόνη της. Για τον Αναστάση γράφω. Κάποτε θα τα διαβάσει… ελπίζω.

Η επανάσταση του Αναστάση

Ναι, πήραμε και πάλι ποίημα.Ο Αναστάσης δηλαδή, στο νηπιαγωγείο…Για την 25η Μαρτίου.
Και μάλιστα δεν είναι απλό ποίημα… Είναι μέρος ενός σκετς που παρουσιάζει κάποιες ηρωϊκές μορφές του 1821. Το ακριβές σενάριο δεν το ξέρω, αλλά ο Αναστάσης θα παίξει τον Κοραή.
Τα δυό τετράστιχα που τού αναλογούν τα έμαθε σχεδόν αμέσως με την μητέρα του.
Μετά τις απανωτές απαγγελίες άρχισαν και οι σκηνοθετικές παρεμβάσεις της πεθεράς μου:
-«Να, εδώ Αναστάση μου θα κάνεις με τα χεράκια σου έτσι, κατάλαβες;
Κι εκεί που λες «αρχαίους» θα δείξεις ψηλά,κατάλαβες;»
Ο μικρός δεν κατάλαβε γιατί οι αρχαίοι είναι ψηλά, αλλά δεν είχε λόγους για να διαφωνήσει.
Την ώρα όμως που παίρναμε το απογευματινό μας καφεδάκι, άρχισαν οι πρώτες ερωτήσεις του Αναστάση για την «εκβάνθυνση» του ρόλου του.
-«Μπαμπά, ποιος ήταν πιο δυνατός ο Κολοκoτρώνης, ο Καραϊσκάκης ή ο Κοραής;»
-«Μπαμπά, ποιος είχε το πιο μεγάλο σπαθί από τους τρεις;»
Όταν του εξήγησα ότι ο Κοραής δεν ήταν οπλαρχηγός σαν τους 2 άλλους, αλλά «διδάσκαλος του γένους», ξίνισε τα μουτράκια του. Όταν του έδειξα την εικόνα του Κοραή στην εγκυκλοπαίδεια και είδε ότι «αυτός ο Κοραής, ούτε καν τσολιαδίστικα φοράει ρε μπαμπά», ο θυμός του έγινε εμφανής.
Σχεδόν δακρυσμένος έσκισε το χαρτί που ήταν γραμμένο το ποίημά του φωνάζοντας :
«δεν θέλω να είμαι Κοραής! Γιατί ο Βασίλης και ο Χάρης να έχουν τσολιαδίστικα και σπαθιά, κι εγώ να μην έχω!»
Κλάμα και οδυρμός! Οργή και κοπετός! Με κόπο σώσαμε το χαρτάκι από τα χέρια του απαρηγόρητου Αναστάση και το κολήσαμε πρόχειρα με σελοτέιπ.
Κι άντε να εξηγήσεις τώρα εσύ στον πεντάχρονο , που βλέπει την 25η Μαρτίου σαν μια λογική προέκταση της αποκριάς, ότι «όπλο είναι νομίζω κι ένα ανοιχτό μυαλό».

Black.white:ένα reality πολιτικά ορθό (;)

Μια οικογένεια μαύρων από την Ατλάντα , οι Sparks, (πατέρας, μητέρα και γιός) μεταμορφώνονται σε λευκούς.

Μια οικογένεια λευκών (στη φωτογραφία πάνω) οι Wurgels ( πατέρας, μητέρα και κόρη) μετατρέπονται σε μαύρους.
Τις μεταμορφώσεις αυτές τις κάνει καθημερινά, ξοδεύοντας περίπου 5 ώρες την ημέρα, ο μάγος του make up kai υποψήφιος για όσκαρ Keith VanderLaan ( για την ταινία «Τα πάθη του Χριστού» του Mel Gibson ).
Όλα αυτά γίνονται για τις ανάγκες του νέου reality show αμερικανικού καναλιού «Black. White.»
Παραγωγοί του show είναι

7 + 1 κλικ για μια γιορτή που πέρασε…

8 Φωτογραφίες αφιέρωμα στην προχθεσινή ημέρα, που δεν θα δείτε ούτε στο NITRO, ούτε στο DOWN TOWN , ούτε στη DIVA… Εκεί τα εξώφυλλα είναι καπαρωμένα από την Βίσση και την Γερμανού…
1.Γυναίκες του Μπαγκλαντες με το πρόσωπο καμμένο από οξύ προπορεύονται σε μια διαδήλωση ανθρώπων που απαιτούν την τιμωρία των δραστών. Αρκετοί από τους δράστες συλλαμβάνονται και τιμωρούνται , αλλά οι περισσότεροι γλυτώνουν τις συνέπειες της δικαιοσύνης.

2. Αφγανές αστυνομικίνες παρελαύνουν με την εθνική τους σημαία, κατά την διάρκεια τελετής στα πλαίσια της διεθνούς ημέρας της γυναίκας στη Καμπούλ.

Εισβάλλοντας στη Τέχνη…

Σε ποιον ζωγραφικό πίνακα θα ήθελες να εισβάλεις, να ενσωματωθείς στο σκηνικό, να μετέχεις στη δράση του;

Μπήπως στην «Κραυγή» του Μουνχ;

Στη «Γέννηση της Αφροδίτης» του Σάντρο Μποτιτσέλι;

Το δικαίωμα του ιστολογείν εις τα θήλεα…

Ορισμένα τινά Ελληνικά θήλεα ζητούν να δοθή εις τα γυναίκας το δικαίωμα του ιστολογείν. Σχετικώς με το ίδιον τούτο θέμα διαπρεπέστατος επιστήμων είχεν άλλοτε αναπτύξη από του βήματος της Βουλής το επιστημονικώς πασίγνωστον, άλλως τε γεγονός ότι πάν θήλυ διατελεί εις ανισόρροπο και έξαλλον πνευματικήν κατάστασιν ωρισμένας ημέρας εκάστου μηνός.

Επειδή, εν τούτοις, αι ημέραι αύται, δεν συμπίπτουν ως προς όλα τα
θήλεα, είναι αδύνατον να ευρεθεί ημέρα πνευματικής ισορροπίας και
ψυχικής γαλήνης όλων των θηλέων, ώστε την ευτυχή εκείνην ημέραν να
ορισθεί ως ημέρα οπού θα επιτρέπεται εις τα θήλεα να ιστολογούν εκ περιτροπής.
Τα γυναικεία συνεπώς ιστολόγια είναι πράγματα επικίνδυνα, άρα αποκρουστέα.

Προβοκατόρικη διασκευή δημοσιεύματος της εφημερίδας «Νέα ημέρα» της 20-3-1928 με θέμα «Ψήφος Γυναικών», σε μια πανικόβλητη προσπάθεια του παρόντος ιστολογίου να τύχει έστω και μικράς αναγνωσιμότητος. Αφιερωμένο σε όλες τις αγαπημένες ελληνίδες ιστρολογίστρες.
Να πω “χρόνια πολλά” ή θα πέσει μπινελίκι; )

Λαγάνες, μαλαγάνες και τα ρέστα…

Λαγάνα : Είδος άζυμου ψωμιού ψωμιού, που καταναλώνεται, συνήθως, την Καθαρά Δευτέρα. Την αποκαλούν και ιπτάμενη, καθότι η τιμή της ξεπερνάει τα 2 ευρώ

Μαλαγάνα: Άνθρωπος που πετυχαίνει τους σκοπούς του με κολακείες και μικροπονηριές.
Οι μαλαγάνες απαντώνται σε όλα τα επίπεδα του δημόσιου και ιδιωτικού μας βίου.